Verslag missiereis februari 2026
Onze reis begon in Brussel, waar we elkaar al snel beter leerden kennen tijdens het wachten op de vlucht.
Er werd gelachen, spelletjes gespeeld en zelfs een verjaardag gevierd. “De hele gate kon meegenieten van ons gezang,” klonk het vrolijk.
Met een warme maaltijd in het vliegtuig en een kort (en onrustig) dutje waren we onderweg naar Ethiopië.
Vroeg in de ochtend landden we in Addis Abeba.
De eerste indrukken waren meteen intens: stoffige wegen, drukte en tegelijk prachtige natuur.
Op de compound van SIM konden we even bijkomen. Daar groeide ook het besef dat we hier met een doel waren.
“Onze sketch ontstond echt onder leiding van de Heilige Geest.”
Ontmoeten en delen
De dagen daarna stonden in het teken van ontmoeting en delen. In de gevangenis maakten de verhalen diepe indruk. “De hele groep zei volmondig: ‘I love you Jesus’ – missie geslaagd.” Ook in een lokale school werden we warm ontvangen. Kinderen kwamen op ons afgerend voor knuffels, spelletjes en aandacht. “Wat een blijde gezichten… we zijn hard aan het werk, met ♥️ voor de kinderen.”
In de omliggende wijken zagen we de schrijnende armoede van dichtbij, maar ook open harten. “De school staat als een baken van licht in een donkere wereld.” Tijdens ontmoetingen aan de deur ontstonden bijzondere gesprekken, van hoopvolle verhalen tot rauwe realiteit
Waardevol
Een van de meest indrukwekkende momenten was het bezoek aan vrouwen in de prostitutie. “We konden ze vertellen dat ze waardevol zijn… velen begonnen te huilen en wilden een nieuw leven.” Het raakte ons diep om juist daar iets van hoop te mogen brengen.
Ook het samenwerken met lokale kerken gaf kracht en bemoediging. Tijdens diensten en evangelisatie zagen we hoe mensen geraakt werden. “We mochten mensen vullen met de Heilige Geest – zo bijzonder om mee te maken.”
Verbondenheid
De reis bracht ons ook naar afgelegen gebieden, waar we opnieuw mochten delen en zingen. Soms leek er weinig doorbraak, maar juist op momenten van aanbidding veranderde de sfeer. “Toen we gingen worshippen, veranderde alles.”
Tussen alle activiteiten door was er ook ruimte voor rust en reflectie. Tijdens een ontspannen dag op het water en in gesprekken met elkaar groeide de verbondenheid in de groep. “Rust is ook genade.”
Alle eer aan God
Op de laatste dag blikten we terug met dankbaarheid. We baden voor de mensen die het werk voortzetten en bezochten nog een kliniek waar nieuw leven centraal staat. “Wat een mooi werk wordt hier gedaan.”
Met volle harten reisden we terug naar huis. “We kijken terug op een enorm geslaagde en bijzondere reis” – een reis die niet alleen impact had op de mensen die we ontmoetten, maar zeker ook op onszelf.